สุขสันต์วันเกิด .. ของผมเองแหล่ะ
เคยมีคนถามไหมว่าอยากได้อะไรในวันเกิด
หากมีคนถามผม ..ผมคงตอบไม่ได้..
แต่ก็มักมีคนถามผมว่าทำไมไม่ซื้อรถ
ทำไมไม่ซื้อบ้าน ทำไมไม่ทำอย่างนู้น ทำไมไม่ทำอย่างนี้
...ผมอยากบอกคนเหล่านั้นว่า...เพราะผมพอแล้ว
ผมพอใจกับการนั่งรถเมล์ ผมพอใจกับการอยู่คนเดียว
ผมพอใจกับทุกอย่าง ...แต่นี่ไม่ใช่เพราะทุกๆ อย่างมันดีไปซะหมด
แต่คงเป็นเพราะ...ผมชอบคิดไปทางบวกซะทุกอย่าง
ทุกอย่างมันจึงสวยงาม ...และลงตัวในแบบของมัน
...เมื่อวานนี้ผมขึ้นรถเมล์กลับบ้าน
มีพ่อ แม่ ลูก อุ้มลูกขึ้นมา ที่นั่งบนรถเมล์แบบ 2แถวมันเต็มไปหมด
เหลือแต่ที่นั่งแบบเดี่ยวๆ อยู่ข้างๆ คนขับ
พ่อซึ่งอุ้มลูกอยู่ บอกให้แม่นั่ง.. แม่นั่งแล้วอุ้มลูก
ส่วนพ่อนั่งลงกับพื้นข้างๆ ..ผมนั่งดูอยู่ถัดมาอีก2แถว
นั่งเฉย...ไม่ได้ลุกให้เขานั่ง (ไม่ใช่เพราะผมใจร้าย)
สักพัก กระเป๋าก็เดินมาบอกคุณพ่อว่า ที่นั่งข้างหลังว่างอีก1ที่
ผม...ไม่ได้ยินเสียงคุณพ่อตอบอะไร..
แต่เขาก็ยังนั่งอยู่อย่างนั้น ..นั่งข้างๆ แฟนเขา..และลูกที่เขารัก
ผมยิ้มในใจ...และรู้สึกได้ว่า... แค่นี้เขาก็ “พอแล้ว”
ขอบคุณที่อ่าน
