กติกา (รบกวนก๊อปไปแปะเอนทรี่ด้วยนะครับ)

- วาดรูปตัวเอง แบบไหน อย่างไร เทคนิคอะไรก็ได้ เหมือนไม่เหมือนก็ได้ สวยไม่สวยไม่เป็นไร
- ในรูป ให้มีตัวเองเป็นหลัก (แบบภาพถ่าย portrait) แบบ "ตัวเอง 10% ฉากหลัง 90%" ไม่เอา
- เป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส (เพื่อให้เวลารวมเป็นรูปเดียว จะได้ไม่ต้องตัดทอนส่วนหนึ่งส่วนใดของรูป)
- ขนาดเท่าไหร่ก็ได้ แต่ถ้าไม่เล็กเกินไปก็จะดี
- หนึ่งบล็อกต่อหนึ่งรูปเท่านั้นนะ
- ลงชื่อบล็อกไว้ในรูปเพื่อประโยชน์ในการติดตามเจ้าของ
- ใส่แท็กว่า selfportrait (ติดกัน) เพื่อที่คนอื่นจะได้หาดูง่ายๆ
- ถ้าแท็กนี้ไม่ล่ม เดี๋ยว exteen จะทำเป็นหน้ารวม ประมาณว่า wall of exteen ให้จ้ะ 
- ใครจะทำแท็กนี้ก็ได้ ไม่ต้องรอมีคนแท็กให้

 เอาล่ะ  จัดไป  เหมือนเปี๊ยบบบบบ หล่อมะ โฮะๆๆ

ใครอยากทำบ้างก็จัดมาค๊าบบบบบ

ได้ FW แมว ดูแล้วฮาดี

สวยเลิศเชิด... ตกน้ำ

 

พลังคลื่นเต่า

ความรู้สึกช้าไปป่าวเนี่ยะ -_-'

จับตรูทำไม ตีลังกาโชว์ซะเลย

สี่เท้ายังรู้พลาดดดดด โถ่เอ้ยยยย

ดังค์แล้วววววววดับ

ท่ามันเกินงามไปไม๊คะ

ล่อหลอกๆ สักทีเหอะ

พี่แกเล่นมวยปล้ำมาก่อนเล่นบอลแหมๆ

ฮิปมั่กๆ

โชว์หัวหมุน ดาวขึ้นเลย

ท่าไม้ตายยยย จ๊าก เข้าเป้า

เด็กฮิปเจอเด็กแว้นเข้าให้

ขึ้นสวย  ลงแบบจุก เป็นหมันเลยม๊าง

 

 ขำแบบเจ็บๆจาก FW เมลค๊าบ

 

ถึง ขสมก ที่รัก
8 เมษายน 2552

วันนี้เป็นวันที่อากาศแจ่มใส่ ผมตื่นมาตั้งแต่ 6 โมงเช้า ก่อนนาฬิกาปลุกจะปลุกเสียอีก
ด้วยหวังงว่า วันนี้จะไปออฟฟิตแต่เช้า หลังจากที่เมื่อวานสายไป 5 นาที
หลังจากผมอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ  ผมก็รีบออกจากห้องไปยืนรอรถเมล์สาย 129
แถวๆ ม.เกษตร  ซึ่งเป็นสายเดียวเท่านั้นที่จะพาผมไปแยกบางนาได้
รถบนถนนโล่งกว่าที่ผมคิด ผมคิดในใจว่าวันนี้ดียิ่งนักรถไม่ติดเลย
ผมรอรถสัก 10 นาที รถเมล์และรถตู้หลายสายก็กรูเข้ามาจอดที่ป้าย
เว้น 129 ซึ่งมีความเป็นตัวของตัวเองมาก วิ่งเลน 2 และก็ไม่จอดป้าย
แซงทุกคัน ทิ้งไว้แต่หลังรถให้ผมเห็น แล้วก็จากไป

และแล้ว ความสงบก็มาเยือนอีกครั้ง เมื่อรถเมล์ทุกสายวิ่งจากไปจากป้าย
ผมคิดในใจว่า วันนี้ตรูต้องสาย 5 นาทีอีกแล้วหรือนี่
ผมรอรถคันถัดไปด้วยใจจดจ่อ ...แล้ว  20 นาทีก็ผ่านไป
เหงื่อผมเริ่มออก แต่แล้วเวลาแห่งความหวังก็พัดกลับมาอีกครั้ง
ผมเห็น 129 วิ่งมาพร้อมรถเมล์อีกหลายสาย และก็จอดที่ป้ายเรียงคิวไปประมาณ
คันที่ 5-6 ซึ่งก็เป็นระยะทาง หลายสิบเมตรอยู่
ไม่กี่อึดใจ 129 หักขวาออกจากแถวแล้วแซงทุกคันออกมาสร้างความเป็นตัวเองอีกครั้ง
เวลานั้นเหมือนภาพเมทริกที่เกิดขึ้นซ้ำกะผมอีกครั้ง นั่นคือภาพหลังรถยูโรที่แล่นจากไป

ปี๊ดดดดๆๆ... ความอดทนของผมมันเริ่มหมดลง เหมือนอุนตราแมนใกล้หมดพลัง
แสรดดดดดดดดดดดด ในความคิดผมมันขึ้นคำนี้ขึ้นมาทันที

ผมสูดหายใจรับควันรถเข้าไปเต็มปอด แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทร 1678
อ้าว... ชิกหาย ตรูจะโทรหาดีแทคทำไมวะ กะจะให้มันมาช่วยเหมือนโฆษณาก็ใช่เรื่อง
ไม่ได้ๆ ผมต้องการการระบายออก ฮื่มมม~~ 184 ใช่แน่ๆ ผมกด 184 เป็นคำตอบสุดท้าย

ตรูด~ สายด่วน ขสมก ยินดีต้อนรับค่ะ หากต้องการ บลาๆๆ บลาๆๆ ผมกด 3
และแล้วก็มีชายคนนึงรับสายด้วยเสียงที่ง่วงนอน
"ซาหวัดดีคับบไม่ทราบว่า..." ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบผมก็
"ขอร้องเรียนครับ พอดีผมรอรถ 129  ตั้งกะ 7 โมง นี่ 45 นาทีแล้ว มันมา 2 คัน
แต่มันไม่จอดเลยสัก..." ยังไม่ทันที่ผมจะพูดจบฝั่งนู้นก็ถามกลับมาว่า
"ขอทราบหมายเลขข้างรถด้วยครับ"
ปี๊ดดดๆๆ... ความอดทนของผมมันเริ่มหมดลงอีกครั้ง
"โทษนะครับ รถมันไม่จอด มันแซงรถทุกคันที่จอดที่ป้ายไป รถคันอื่นก็บังผม
ผมเห็นแต่หลังรถน่ะครับ"
พนักงานเงียบไปซักพัก เหมือนเขาโลว์แบต ฮื่อ~อ~
คุณช่วยเช็คได้ไม๊ครับว่ารถ 129 ที่ออกจากอู่ เวลาประมาณ 7 โมงถึง  7:45 คือเบอร์อะไร
"เอ่อออ.. คือ" แล้วเขาก็เงียบไป สงสัยแบตหมด

ปี๊ดดดดดดดดดดดด ผมฮีดสุดขีด และบอกเขาไปว่า
"โอเค .. เข้าใจแล้วคับ ผมว่าผมร้องเรียนคุณไปมันก็คงไม่มีอะไรคืบหน้างั้นแค่นี้นะคับ"
" คับ " << คือคำตอบสุดท้ายที่ผมได้รับ

ได้ ได้ ได้ อยากได้เบอร์ข้างรถ ผมรีบเรียกแท๊กซี่และให้เขาขับไปกะดักรอรถเมล์ข้างหน้า
ขณะที่ผมอยู่บนแท๊กซี่  เขาค่อยๆ ขับอย่างระมัดระวัง ชิดซ้ายตลอดการเดินทาง
ทำผมปลาบปลื้มแทบร้องไห้  T_T  ผมขยับตัวทำท่าหงุดหงิด
คนขับแสนใจดี เปิดแอร์แรงขึ้นและหันมาทางผม -_-' ค๊าบบบบบ ขอบคุณค๊าบบบ
ไม่นะไม่ มันเป็นเรื่องของผมกะ ขสมก. ผมไม่ต้องการให้แท๊กซี่คนดีมามีส่วนร่วม
"จอด ป้ายรถเมลล์หน้าให้ด้วยครับ" และแล้ว ผมก็ไม่ได้เบอร์ข้างรถ

และแล้วผมก็นั่งรถตู้ ไปขึ้นรถ BTS ต่อรถเมล์ และมอไซต์ ไปถึงออฟฟิตสายไปครึ่งชั่วโมง

แม่เจ้า

กรูรักปอ.129 กรูรัก ขสมก.